La Maestra 2026

Zofia Kiniorska prowadzi Orchestre de la Suisse Romande, a w repertuarze wybitne kompozytorki XIX, XX i XXI w.

Nadszedł czas, aby uhonorować laureatkę konkursu La Maestra 2026.

Barbara Hannigan i Orkiestra Filharmoniczna Radia Francuskiego wykonują Symfonię psalmów Igora Strawinskiego.

Ostatnia prosta dla finalistek konkursu La Maestra 2026.

Dyrygentka Zahia Ziouani i choreograf Mourad Merzouki z koncertem, który łączy muzykę klasyczną i taniec.

Nadszedł czas, aby uhonorować laureatkę konkursu La Maestra 2026.

Wspaniały finał La Maestra 2024! Trzy dyrygentki walczą o zwycięstwo.

Ostatni prosta przed finałem La Maestra 2024!

Wystartował 34. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Sakralnej, który odbywa w różnych miejscach w stolicy Hiszpanii.

Głos Beth Hart – mocny i ochrypły, idealnie wyraża się w rocku, jazzie, bluesie i soulu. Nic dziwnego, że jest jednym z symboli gatunku Americana.

Puuluup wprowadza talharpę na scenę ARTE na festiwalu Europavox.

Pożegnanie jednego z kultowych hiszpańskich zespołów.

¡Vivan las mujeres! Występ argentyńskiej grupy Camila Arriva Grupo podczas festiwalu Bardentreffen 2025 to coś więcej niż zwykły koncert. 

Goldkimono prezentuje ścieżkę dźwiękową niekończącego się lata.

Adam Gusowski opowiada o jednym z najsłynniejszych budynków w Warszawie: Pałacu Kultury i Nauki.

Mężczyzna pływa w morzu. Każdy ruch przywołuje wspomnienia, a obrazy z przeszłości ożywają.

Kilka miesięcy przed śmiercią reżyser dokonał niezwykle bogatego i głębokiego przeglądu swojej twórczości.

Tortury, upokorzenie, gwałty – wstrząsające obrazy z izraelskich więzień, w których przetrzymywani są Palestyńczycy.

Gwiazda popu wśród narodowych bohaterów

Agnieszka Żuk opowiada nam o przedmiocie codziennego użytku, który stał się symbolem politycznym w Polsce.

Ubóstwo menstruacyjne dotyka więcej kobiet, niż się spodziewamy. Okres i związane z nim comiesięczne wydatki wciąż pozostają tematem tabu.

Wyjątkowy głos sopranisty Bruna de Sá rozbrzmiewa w Teatrze „Victoria” w Gliwicach.

Między cygańską fanfarą a nordycką melancholią - Beirut uwalnia na berlińskiej scenie całą emocjonalną moc swojej folk-popowej muzyki.

Jest uwodzicielska, niebezpieczna i stanowi symbol szowinistycznej demonizacji kobiecego erotyzmu.