"Traviata" Giuseppe Verdiego

W Genewie Karin Henkel wystawia naturalistyczną wersję "Traviaty". Jej Violetta nie urządza hucznych przyjęć - na początku siedzi opuszczona w zaniedbanym szpitalu, podłączona do maski tlenowej, która pomaga jej oddychać. Wszystkie dźwięki są dobrze słyszalne w całym pomieszczeniu. To jeszcze nie Ruzan Mantashyan, ale jej dublerka wokalna, Martina Russomanno, śpiewa "Addio del passato (Żegnajcie przeszłości urocze wspomnienia)" z ostatniego aktu. 

Jest i trzecia Violetta Valéry - niemowa. Oprócz Mantashyan i Russomanno pojawia się na scenie więc Sabine Molenaar, która właściwie już nie żyje, ale przez całą operę przypomina o fatalnym końcu...

Dla Karin Henkel nie ma miejsca na radość w społeczeństwie, w którym rządzi pieniądz i tylko mężczyźni odgrywają aktywną rolę. Już jako dziecko Violetta zostaje sprzedana przez mężczyznę, a jej koniec śledzi na scenie publiczność. Również Alfredo Germont, jej kochanek, i jego ojciec obserwują z daleka, jak umiera. Zanim opada kurtyna, ponownie rozbrzmiewają pierwsze takty uwertury, a Giorgio Germont przygotowuje nową małą Violettę dla przyszłych zalotników. 

Za oprawę muzyczną odpowiada włoski dyrygent i specjalista od Verdiego - Paolo Carignani. Ruzan Mantashyan, która w 2021 r. pojawiła się na antenie ARTE jako Rachel w "Żydówce" Jacques'a Fromental Halévy'ego, oraz Martina Russomanno mają u boku dwóch równie wybitnych śpiewaków: włoskiego belcantystę Eneę Scalę (Alfredo Germont) i Lucę Michelettiego (Grigorio Germont).